قله بوتک-کبیرکوه

گزارش برنامه

بوتَک (بوتَه)


بوتک نام چشمه و قله ای است که می توان به دلایلی آن را سرآمد قله های رشته کبیرکوه از نظر حضور کوهنوردان در حوزه جنوب استان ایلام دانست و آن هم به دو دلیل عمده است: ۱- نزدیکی به مرکز شهر آبدانان و پیمایش خط الراسی آن از راهدارخانه کبیرکوه که حد فاصل میان دو شهر دره شهر و آبدانان است.
۲- وجود چشمه بوتک در ارتفاع ۱۹۳۰ متری و به فاصله بسیار کمی از قله که باعث شده کوهنوردان کمتر به دنبال صعود قله باشند و به نوعی مقصد صعود همان چشمه است با آبی گوارا و دایمی و خنک که از دل کوه به درون تنه درختانی که از روزگاران به شکل آبشخور درآمده و جلوه خاصی دارند.

نقطه آغاز حرکت از شهر آبدانان در محله سراب و از کنار استادیوم ورزشی یا زمین چمن است... به فاصله اندکی و پس از ربع ساعت کوهپیمایی به چشمه ای می رسیم که دیگر چشمه نیست و دو عامل خشکسالی و دستکاری بشر در طبیعت باعث خشکیدگی آن شده است؛ چشمه ای که در انتهای صعود و برگشت از مسیر می شد خستگی را با آن شست... در گذشته آن را کَنی زَردَه می نامیدند چون جنس زمین و سنگ های اطراف آن به رنگ زرد بود.

پس از آن در مسیر مالرو و سنگ چین شده که اغلب پاکوب است و پیدا گام برمی داریم تا به یک گُرده سنگی بزرگ به نام "چُک شو" می رسیم که به خوبی مسیر اریب به خورد شیب داده شده است. (چک شو به چند معناست یکی شانه ی بلند و دیگری مسیری که چوپان ها در آن سنگ چین درست کرده اند)
پس از رسیدن به نوک یال چک شو، گذرگاهی که سمت چپ آن (غرب) پرتگاه است در برابر ما قرار می گیرد. از این جا به بعد درخت های بلوط و بنه در پیش روی ما قرار دارند... یک گُرده سنگی کوچک که برخی آن را چک شو کُچکَه (کوچک) می نامند ما را به جنگل بلوط می رساند... از این نقطه به بعد "سی دار" نام دارد و این بدان معنا است که در گذشته آنقدر این جنگل درخت داشته که سیاه به نظر می رسیده است ولی اکنون تراکم جنگل بسیار پایین است.... سیدار محل مناسبی برای کمپ و البته استراحت است چون دارای دشت کوچکی است که در کبیرکوه به ندرت این چنین زمین همواری را می توان یافت... پس از سیدار باز هم یک گرده سنگی کوچک در برابر ما قرار می گیرد و یک راه مالرو کوچ عشایر که با پیچ و خم فراوان از میان جنگل بلوط گذشته و ما را به "کُرهال کوئر " یعنی خط الراس کبیرکوه می رساند. وقتی درست به بالاترین نقطه کوه می رسیم در جهت شرق مسیر پاکوب دیگری را پی می گیریم که از میان درختان ارجن و کیکم و تویلک می گذرد... چند قله در بالادست ما قرار دارد که نیازی به صعود آن ها نیست... یک دره کوچک که پر از درختچه است در مسیر ما قرار می گیرد تا این که باز به یک محل مناسب برای استراحت و دشت کوچک میان کوهی می رسیم.

قله بوتک در شرق این دشت واقع شده است.

ولی بهتر است پیش از رفتن به قله، از گردنه عبور کرده و مسیر چشمه بوتک را در پیش بگیریم.

۵۰۰ متر نرسیده به چشمه محل کمپ مناسبی وجود دارد که می توان وسائل را جا گذاشته و برای برداشت آب، سر چشمه برویم.

از جلوه گاه این چشمه می توان دیواره زیبای لیت انار را دید که ضلع غربی بزرگ ترین زمین لغزه شناخته شده زمین است.

برشی زیبا از لایه های زمین که دیرگاهی است صدای شاخ به شاخ شدن کَل ها و بزهای کوهی را به گوش خود نشنیده و شاید نخواهد شنید...

اندک جاهایی نزدیک چشمه برای شب مانی هست ولی بهتر است به خاطر رعایت حال حیات وحش از اقامت در آنجا صرف نظر کنیم.

دره ی پایین دست بوتک، یوژندَر نام دارد که تونل کبیرکوه از آن می گذرد و از این نقطه برخی از تونل ها و جاده پیداست.


بهتر است شب را در همان نقطه بالای چشمه که پیش از این گفته شد بگذرانیم.

قله درست بالای چشمه و کمپ واقع شده و از کمپ یا چشمه نیم ساعته می توان تا آنجا رفت.

از روی قله، خط الراس طولانی کبیرکوه به خوبی پیداست.


وجه نام گذاری بوتک یا بوته این است که این واژه به معنای پیشانی، بوته و ریشه ی سنگ است و چشمه بوتَه یا بوتک بر پیشانی کبیرکوه واقع شده است.

۴ تا ۶ ساعت زمان برای رسیدن به چشمه یا قله از این مسیر کافی است.

پروژه دوره gps
مدرس: سعید عریانپور
کارآموز: محمد حیدری - علی علی میرزایی

تصاویر ۳

نظرها ۱

• ا ایوب حاصلی ★★★★★ ۱۴۰۳/۱۱/۲۹

  بسیار عالی و خسته نباشید...