کوه نوردی

خط الراس اشترانکوه(چشمه خیه تا کول جنو) باشگاه کوچ

درود- ازنا ، لرستان

۴۵٫۲ کیلومترطول مسیر
۵٬۸۳۸ مترمجموع صعود
۴٬۰۸۷ متربیشترین ارتفاع
۳ روز و ۶۰ ساعتمدت برنامه
● فقط حرفه‌ایسختی

نیم‌رخ ارتفاع

کمترین ۲٬۱۳۵ متر بیشترین ۴٬۰۸۶ متر مجموع فرود ۶٬۰۱۳ متر

۰ ۲۲٫۶ کیلومتر ۴۵٫۲ کیلومتر

گزارش برنامه

گزارش برنامه پیمایش خط الراس اشترانکوه توسط اعضای باشگاه کوهنوردی کوچ خرم آباد
• تاریخ اجرای برنامه: 28 تا 30 خرداد 1399
• نفرات شرکت کننده: رضا دولتشاه(سرپرست)، حسن سپهوند، پیمان پرنور، امین صارمی، ایمان خودکار
• تیم پشتیبان: اصغر کرم الهی(مسئول فنی باشگاه کوچ)، دکتر حمزه منصوری، آیت فیضی پور

 پیش از آغاز برنامه، تیم در 2 مرحله بر روی قله سنبران و گردنه تخت شاه، اقدام به بارگذاری آب، سوخت، چادر و کیسه خواب نمود. در تاریخ 28 خرداد ساعت 4 صبح خرم آباد را به مقصد پاسگاه محیط بانی گهر(کنار چشمه خیه) ترک کردیم. ساعت 6 صبح از پاکوب سمت چپ پاسگاه شروع به حرکت نموده و پس از 15 دقیقه به چشمه بالای پاسگاه رسیدیم و پس از آبگیری از دامنه های سمت راست چشمه در مسیر یال 66 قرار گرفتیم. سپس از یال 66 تا تیغه های زیر قله گل گل از قله های چال قوچان یا چال میشان(به ارتفاع: 3357 متر) پاتیل(به ارتفاع: 3450 متر)، کلورید(به ارتفاع:3750 متر)، پازن پیر(به ارتفاع: 3860 متر) عبور نموده و در نهایت ساعت 1 ظهر به زیر تیغه های قله گل گل رسیده و مشغول صرف نهار شدیم. قبل از رسیدن به تیغه های قله گل گل شاهدریزش بسیار مهیب صخره های سمت جنوبی بودیم و گرد و خاک برخاسته از این ریزش به خاطر وزش باد تا چندین دقیقه بر روی خط الراس دیده می شد. پس از یک ساعت استراحت و تغذیه با عبور از تیغه های زیر قله به چکاد گل گل به ارتفاع 4061 متر دست یافتیم، لازم به ذکر است که مسیر تیغه های گل گل بسیار ریزشی بوده و باید در گرفتن گیره ها نهایت دقت را به عمل آورد. در ادامه مسیر تیغه های بین قله گل گل و سنبران رو در روی ما قرار گرفت و پس از عبور از قلل گلریزان (به ارتفاع : 4012 متر)، گل گهر 2 (به ارتفاع : 4036 متر)، گل گهر 1 (به ارتفاع : 4064 متر) به قله سنبران، مرتفع ترین نقطه استان لرستان رسیدیم. نکته قابل ذکر در این مسیر اینکه: قیف منتهی به دریاچه گهر نیز در بسیاری از نقاط مملو از برف بود و تیم هایی که در این فصل قصد پیمایش این قیف را دارند، حتما باید دارای تجهیزات مناسب باشند.
پس از استراحت مختصر بر روی قله سن بران و برداشتن مواد و وسایل بارگذاری شده و با توجه به تصمیم تیم مبنی بر شب مانی در قله فیالستون، حرکت خود را آغاز نموده و با عبور از قلل چال برون(به ارتفاع : 4000 متر)، کول لایو(به ارتفاع: نامشخص) و یک قله بدون نام(به ارتفاع: نامشخص) در نهایت ساعت 5/8 غروب به قله فیالستون به ارتفاع 3880 متر رسیدیم و بر روی قله مشغول مسطح کردن محلی جهت شب مانی شدیم. نکته اینکه قبل و بعد و همچنین بر روی قله محل هایی جهت چادر زدن وجود دارد. در نهایت پس از صرف شام و خسته از یک روز پیمایش سنگین همگی در ساعت 11 شب به خواب رفتیم.
روز دوم ساعت 6 صبح بیدار شده و پس از صرف صبحانه در ساعت هفت صبح حرکت خود را در مسیر، که عمدتا به صورت دست به سنگ و دارای چالش بود، آغاز نمودیم. در این روز قلل: قله بدون نام(به ارتفاع: 3700 متر)، مگسک گه(به ارتفاع: 3827 متر)، میرزایی(به ارتفاع: 3769 متر)، کول خشگه(به ارتفاع:3700 متر)، کول لگه(به ارتفاع: 3747 متر)، تخت شاه 1(به ارتفاع: نامشخص)، کول سراب(به ارتفاع: نامشخص)، مگسگه(به ارتفاع: نامشخص)، همایون(به ارتفاع: نامشخص)، کول سراب(به ارتفاع: 3600 متر)، مهر جمال(به ارتفاع: نامشخص) و پیارو(به ارتفاع:3885 متر) پیمایش گردیدند و در نهایت ساعت ده شب بر روی گردنه تخت شاه، جهت شب مانی، اطراق نمودیم و پس از صرف شام، در زیر آسمان پرستاره، باشکوه و بی نظیر اشترانکوه به خواب رفتیم.
در روز سوم به خاطر خستگی پیمایش روز قبل، ساعت 30/8 دقیقه صبح پس از صرف یک صبحانه مفصل، حرکت خود را آغاز نمودیم. به علت نزدیک شدن به پایان برنامه هیجان در چهره تک تک افراد تیم قابل مشاهده بود. مسیری بکر و زیبا در پیش روی ما قرار داشت و در این روز قلل قله تخت شاه 2(به ارتفاع: نامشخص)، ازنادر(به ارتفاع: 3800 متر)، تخت شاه (به ارتفاع: 3623 متر)، کمندان(به ارتفاع: نامشخص)، کول شاکول(به ارتفاع: نامشخص) و کول جنون(به ارتفاع 3813 متر) در مقابل ما قرار داشتند. پس از پیمایش مسیر این قله ها که عمدتا به صورت دست به سنگ بود، در ساعت 2 ظهر از طریق دهلیزهای سمت غرب قله کول جنو به کف یخچال های زیر قله رسیدیم و از مسیر تیغه ها به قله کول جنو صعود نموده و پس از استراحت کوتاهی در پناهگاه زنده یاد کامران سلیمانی، در ساعت 9 شب به روستای کمندان رسیده، و با تیم پشتیبانی ملاقات نمودیم و رسما برنامه پیمایش خط الراس اشترانکوه به پایان رسید. در انتها بر خود واجب می دانیم که از زحمات و لطف تیم پشتیبانی که حضورشان مایه امیدواری و قوت قلب تیم ما بود، قدردانی نماییم. تیم پشتیبان با بزرگواری تمام در روز اول در روستای تیان مستقر شده بودند و از روز دوم و پس از اطلاع از سلامتی تیم و محقق شدن پیمایش تا قله فیالستون، خود را به روستای کمندان رسانده بودند و در انتها نیز پذیرایی مفصلی از تیم پیمایش کننده انجام دادند. لطف این عزیزان شایسته تقدیر فراوان است. همچنین از دوست و همنورد گرامی پویا نظری، به خاطر استخراج اطلاعات GPS مسیر تشکر می نماییم.

تصاویر ۱

نظرها ۰

هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.