مسیر گؤی زنگی-میشوو

گزارش برنامه

برای صعود کوه گؤی زنگی در زمستان عموماً از یال شمالی که ایمنی بیشتری دارد استفاده میشود. سایر جبهه های گؤی زنگی عموماً بهمن خیز است و هر گونه خروج از مسیر در فصل زمستان میتوانند خطرناک باشد. شروع مسیر با شیبی تند آغاز میشود و سپس با شیبی ملایم شما را به سه قله فرعی میرساند. با رسیدن به قله اصلی گؤی زنگی جانپناه گؤی زنگی را احتمالا تا گلو در برف ببینید. گاهی کوهنوردان به خود زحمت میدهند و با کندن برف درب جانپناه را برای استفاده زمستانی باز میکنند اما اکثر اوقات در بارشهای سنگین مدفون میشود. احتمالا دوستانی که به خود زحمت ساخت این جانپناه سنگی را داده اند انباشت برف توسط باد در این نقطه را در نظر نگرفته بوده اند. مسیر از محل جانپناه بطرف قله عوارض سنگی دارد و نیاز به دقت عمل در گام برداری خواهید داشت. با صعود قله گؤی زنگی بطرف چپ منحرف میشوید و با فرود از یک مسیر با شیب متوسط با چند عارضه کوچک قله مانند به سه راهی معروف گؤی زنگی میرسید و با عبور از مسیر تقریبا تیغه ایی و سنگی به قله میشوو میرسید. برای فرود از میشوو در زمستان امنترین مسیر همان مسیر عمومی است. در بالای قله مسیر سنگی و باد گیر است و لایه سفت برف و یخ روی سنگها وجود دارد و نیاز هست در عبور از این نقطه هر چن کوتاه دقت داشته باشید و امنترین روش استفاده از کرامپون است. دراکثر زمستانها قله میشوو کلاهک برفی دارد ولذا باید باید حواس کوهنوردان به این نقطه جمع شود. پس از عبور از منطقه سنگی مسیر از یک شیب برفگیر تند عبور میکند و باید روش گام برداری صحیح در چنین مکانی به دقت رعایت شود. با تراورس از این شیب مسیر با شیبی متوسط شما را به سنگ معروف قولاخلی داش که به جوت باجیلار هم معروف شده میرساند. با عبور از این شیب ملایم بعد از سنگ شیب کمی تندتر میشود و برف نیز بیشتر خواهد بود. دقت در گام برداری برای حفظ تعادل و فرود ایمن ضروری است. برخی کوهنوردان آماتور گاهی بدلیل خستگی ممکن است وسوسه شوند و وارد تنوره ها شوند. این مناطق تله های برفی زیاد دارد و بهمن خیز هستند.

تصاویر ۵

نظرها ۰

هنوز نظری برای این مسیر ثبت نشده است.