قله لاله زار کرمان

ارتفاع پای کار 3093 متر از سطح دریا
ارتفاع قله 4362 متر از سطح دریا
میزان مسافت رفت و برگشت حدود 23 کیلومتر
در ترک ثبت شده مسیر رفت حدود 2 کیلومتر به سمت قله کله ماری رفتیم جهت لذت مسیر و دیدن منطقه که مشخص میباشد و در ترک رفت این 2 کیلومتر بیشتر ثبت شده را ، اگر قصد صعود قله لاله زار را دارید نیاز به پیمایش نمیباشد و مسیر برگشت بطور دقیق و از پاکوبهای موجود ثبت کردیده است .
دره های مملو از گیاهان معطر وخ شبو که واقعا هوش از سر انسان میبرند.
البته با توجه به انشعاب رودخانه که از هر دره اب برف جاریست حتما جهت صعود به قله لاله زار باید یا تراک ویا راهنما باشد.

آب شرب در کل مسیر موجود میباشد .

بیشتر مسیر دارای پاکوب
در چند نقطه نیاز به عبور از رودخانه بود که در این تاریخ صعود نیاز به درآوردن کفش نبود
کل مسیر از ابتدا تا قله همراه با شیب
پوشش گیاهان دارویی بسیار متنوع و حتی در قله هم آویشن کوهی موجود بود
و در مسیر از بوی شدید گیاهان کمی ایجاد اذیت نمود

این کوه با ارتفاع ۴۳۷۴ متر، یکی از کوه‌های بلند ایران به شمار می‌رود. کوه لاله زار پس از کوه هزار و کوه شاه سومین ارتفاع و کوه بلند استان کرمان را تشکیل داده است. کوه لاله‌زار عمدتاً از آندزیت و سنگ‌های آذرآواری دوره ائوسن تشکیل شده و در میانه کمربند آتشفشانی سهند- بزمان در کوه‌های مرکزی ایران جای دارد

قله لاله

کوه لاله زار واقع در شمال بافت کوهی است گرانیتی. قله کوه لاله زار دومین قله استان کرمان است.
از نظر جغرافیایی در طول 56 درجه و 48درجه و عرض 29 درجه و 24 درجه را می توان از مسیر های مختلف صعود کرد.

مسیرهای صعود:
عبارتند از: 1) مسیر دهانه آرتی لاله زار (مسیری که ما پیمودیم)، 2) مسیر گردو درکار رابر، 3) مسیر دره عشق آباد رابر، 4) مسیر کویر دارس آباد رابر.
1) مسیر دهانه آرتی لاله زار:
به هنگام صعود به قله لاله زار، دهانه آرتی در
ارتفاع 2900 متری است. مبدا صعود بخش لاله زار (در میانه جاده کرمان به بافت؛ اما از توابع شهرستان بردسیر) است و با طی حدود شش کیلومتر و عبور از بندخاکی به دهانه ای می رسیم که در بهار و تابستان عشایر در آن محل چادر های خود را بر پا می کنند و به نام دهانه آرتی مشهور است.پس از ورود به دره لاله زار، بر خلاف جهت آب و با عبور از چمنزارهایی که به سان فرش پیش پایمان پهن شده اند، انشعاب سمت چپ رودخانه و سپس انشعاب سمت راست را ادامه می دهیم و تا سرچشمه زیر قله ( مشهور به تخت عبدالبیگی) به پیش می رویم و پس از قرار گرفتن بر گردنه شرقی، مسیر سمت راست را انتخاب می کنیم و با حرکت به سمت غرب قله را صعود می کنیم.
2) مسیر گردودرکار رابر: از دره
گردودرکار رابر نیز می توان به قله رسید اما در مقایسه با مسیر دهانه آرتی هم درگیری بیشتری با سنگ خواهیم داشت و هم احتیاج به راهنما داریم. شن اسکی انتهای مسیر دره گردودرکار دقیقا زیر قله لاله زار واقع شده است و حتی در تابستان بالا رفتن از آن طاقت فرساست. البته می توان قبل از شن اسکی مذکور به سمت چپ پیچید و با قرار گرفتن بر خط الراس قله لاله زار را صعود کرد. گردودرکار نام چشمه ای است در جبهه جنوبی کوه لاله زار که در ابتدای دره ای به نام دره گردودرکار واقع شده است. صعود این دره با سنگنوردی های بسیار همراه است و به همین دلیل کمتر برای صعود به قله لاله زار از آن استفاده می شود.
3) مسیر دره عشق آباد رابر:
عشق آباد دره ای است بسیار سرسبز و زیبا که از طریق جاده بین روستای اسکر و روستای ده دیوان می توان به این دره رفت و پس از عبور از بالای گلی و آبشار عشق آباد به سه قله لاله زار، کله ماری و شاه دسترسی داشت . پس از قرار گرفتن بر گردنه مشرف بر سه قله، با تراورس تپه سمت راست به قله لاله زار صعود می کنیم. البته این مسیر بسیار طولانی تر از سایر مسیر های صعود به این قله هاست. مسیر راهپیمایی عشق آباد به روستای هرارون در یک برنامه دوروزه قابل اجراست.
4) مسیر کویر –دارس آباد رابر: به روستای کویر
دارس آباد واقع در شمال رابر می رویم و با انتخاب قله گلی ( با کسر ق و گ) و با راهنمایی راهنمایان محلی از جبهه جنوب شرقی بر خط الراس قرار می گیریم و از جبهه شرقی قله را صعود می کنیم. البته در یک برنامه دو روزه می توان دو قله لاله زار و شاه را یکجا صعود کرد.پس از صعود قله لاله زار، نخست با یک تراورس به دره ای می رویم که به تخت شازده ختم می شود. از طریق بندر جسکی به کله برفی می رویم و قله را صعود می کنیم. البته قله اصلی شاه را نمی توان از قراز لاله زار دید و کوه شاه دید کلی دارد و کله برفی کاملا مشخص است. عکس این مسیر ، یعنی شاه به لاله زار نیز گاهی در تقویم کوهنوردان قرار می گیرد.
بهترین مسیر بخش لاله زار، سد خاکی، دهانه آرتی، دره لاله زار و تخت عبدالبیگی است.
ارتفاع قله:
ارتفاع 4351 متر که تا 4397 متر هم ثبت شده است.
عوارض طبیعی موجود:
در این دره به واسطه هوازدگی سنگ ها، رنگ بادمجانی را می توان در حد اعلای خود دید.
طول مسیر:
18 کیلومتر
زمان مناسب برای صعود به قله:
5 ساعت
وضع آب و هوای منطقه:
بستگی به فصل
بهترین فصل صعود به قله:
نیمه دوم اردیبهشت ماه
یخچال ها:
وجود یخچال های کوچ در طول مسیر صعود
چالش های موجود در مسیر:
شن اسکی بودن برخی جاها در هنگام صعود
شیب تند
منطقه فاقد امنیت لازم بوده و باید وسایل شبمانی خود را تا زیر قله حمل نمائید
آبشارها و چشمه های مسیر:
در تمامی مسیر تا فاصله یک ساعتی قله، رودخانه با آب قابل آشامیدن و چشمه های مختلف در دسترس می باشد. (از مسیر معمولی).
جان پناه ها و محل های تامین آب:
وجود روستاهایی در دامنه قله و محل های عشایری برای استراحت
پوشش گیاهی منطقه:
درخت گردو، چنار و گیاهان کوچک دیگر در طول مسیر
پوشش جانوری منطقه:
عقاب، گنجشک، موش های قوی هیکل و آفتاب پرست

The height of the working leg is 3093 meters above sea level
The height of the peak is 4362 meters above sea level
The round trip distance is about 23 kilometers
In the recorded route, we went about 2 kilometers to the peak of Kalemari to enjoy the route and see the area, which is clear, and in the recorded route, these 2 kilometers are more than recorded, if you intend to climb Lalehzar peak, you do not need to navigate, and the return route has been recorded accurately and from the existing paths.
Drinking water is available throughout the entire route.
Most of the route has paths
At several points, it was necessary to cross the river, which on this date of ascent did not require taking off shoes
The entire route from the beginning to the peak is steep
The medicinal plant cover is very diverse, and even at the peak there was mountain thyme
And the strong smell of plants caused a little discomfort on the way

With an altitude of 4374 meters, this mountain is considered one of the highest mountains in Iran. Lalehzar Mountain is the third highest and highest mountain in Kerman Province after Hezar Mountain and Shah Mountain. Lalehzar Mountain is mainly composed of andesite and pyroclastic rocks of the Eocene period and is located in the middle of the Sahand-Bazman volcanic belt in the central mountains of Iran.

Laleh Peak

Lalehzar Mountain is located in the north of the mountain structure, is a granite mountain. The peak of Lalehzar Mountain is the second peak in Kerman Province.
Geographically, at 56 degrees and 48 degrees longitude and 29 degrees and 24 degrees latitude, it can be climbed from different routes.

Climbing routes:
They are: 1) Lalehzar Arti Crater Route (the route we took), 2) Gerdo Karr Raber Route, 3) Ashgabat Raber Valley Route, 4) Darsabad Raber Desert Route.
1) The route to the Laleh Zar Arti Crater:
When climbing to the Laleh Zar peak, the Arti Crater is at an altitude of 2900 meters. The starting point of the climb is the Laleh Zar section (in the middle of the Kerman-Baft road; but it is part of Bardsir County), and after traveling about six kilometers and passing through a dirt road, we reach a crater where nomads set up their tents in the spring and summer, which is known as the Arti Crater. After entering the Laleh Zar valley, we continue the left fork of the river against the direction of the water and passing through the grasslands that have spread out like a carpet in front of our feet, and then continue the right fork and continue to the source under the peak (known as Takht Abdolbeigi). After reaching the eastern pass, we choose the right path and climb the peak by moving west.
2) Gardodarkar Raber route: You can also reach the peak from the Gardodarkar Raber valley, but compared to the Arti crater route, you will have to deal with more rocks and need a guide. The ski slope at the end of the Gardodarkar valley route is located directly below Lalehzar peak, and climbing it even in summer is tiring. Of course, you can turn left before the ski slope and climb Lalehzar peak by staying on the ridge. Gardodarkar is the name of a spring on the southern side of Lalehzar mountain, which is located at the beginning of a valley called Gardodarkar valley. Climbing this valley involves a lot of rock climbing, and for this reason it is rarely used to climb Lalehzar peak. 3) Ashgabat-Rabar Valley Route:
Ashgabat is a very lush and beautiful valley that can be reached via the road between the village of Askar and the village of Deh Divan. After passing the top of Goli and the Ashgabat waterfall, we have access to the three peaks of Laleh Zar, Kale Mari and Shah. After reaching the pass overlooking the three peaks, we climb the hill on the right to Laleh Zar peak. Of course, this route is much longer than other routes to climb these peaks. The Ashgabat-Hararoon village hiking route can be implemented in a two-day program.

4) Desert-Darsabad-Rabar Desert Route: We go to the village of Darsabad located north of Rabar and, by choosing Goli Peak (with a fraction of Q and G) and with the guidance of local guides, we stand on the ridge from the southeast side and climb the peak from the east side. Of course, in a two-day program, you can climb the two peaks of Lalehzar and Shah at the same time. After climbing Lalehzar peak, you first go to a traverse to a valley that ends at Takht Shazdeh. Through Bandar Jeski, you go to Kale Barfi and climb the peak. Of course, the main peak of Shah cannot be seen from Qaraz Lalehzar, and Mount Shah has a general view, and Kale Barfi is clearly visible. The opposite route, Shah to Lalehzar, is also sometimes included in the climbers' calendar.
The best route is the Lalehzar section, the mud dam, the Arti mouth, the Lalehzar valley, and Takht Abdulbeigi.
Peak height:
4351 meters, which has been recorded up to 4397 meters.
Natural features:
In this valley, due to the weathering of the rocks, the eggplant color can be seen at its best.
Length of the route:
18 km
Suitable time to climb the peak:
5 hours
Weather conditions in the area:
Depending on the season
Best season to climb the peak:
Second half of May
Glaciers:
There are no glaciers along the way
Challenges on the route:
Skiing in some places during the climb
Steep slope
The area lacks the necessary security and you must carry your overnight equipment to the bottom of the peak
Waterfalls and springs on the route:
A river with drinkable water and various springs are available along the entire route up to an hour from the peak. (From the normal route).
Refuges and water supply points:
There are villages on the slopes of the peak and nomadic places for rest
Plant cover of the area:
Walnut trees, plane trees and other small plants along the route
Animal cover of the area:
Eagle, sparrow, strong-bodied mice and chameleons

نیم‌رخ ارتفاع

گزارش برنامه

نظرها ۰