دره نوردی

فرود آبشار سنگان زمستانه

تهران ، تهران

۸٫۶ کیلومترطول مسیر
۷۲۶ مترمجموع صعود
۲٬۶۵۳ متربیشترین ارتفاع
۱ روز و ۷ ساعتمدت برنامه
● فقط حرفه‌ایسختی

نیم‌رخ ارتفاع

کمترین ۲٬۰۸۹ متر بیشترین ۲٬۶۵۳ متر مجموع فرود ۷۳۲ متر

۰ ۴٫۳ کیلومتر ۸٫۶ کیلومتر

گزارش برنامه

گزارش برنامه
فرود از آبشار سنگان زمستانه
به تاریخ ۳ اسفند ۱۴۰۳
دوشنبه این هفته بارش برف در منطقه داشتیم ولی دو روز آفتابی بود و ما روز جمعه با وجود اینکه هواشناسی برای عصر آن روز بارش برف را پیش بینی کرده بود راهی منطقه شدیم. ابشار در ارتفاع حدود ۲۷۰۰ قرار دارد و بالای آن قله پهنه حصار در برف محصور بود. در قالب یک تیم چهارنفره. با لوازم کامل هارنس دره، ابزار فرود هشت شاخک دار، دو خود حمایت و ابزار صعود کرول و یومار. همچنین دو کیسه طناب ۵۰ متری.
ساعت ۷ صبح از تهران حرکت کردیم و حدود ۸ صبح از پارکینگ ابشار سنگان کنار امامزاده قاسم سنگان، جاده خاکی را تا ته دره پیمایش کردیم و سپس به دره سمت چپ پیچیدیم و روی یال بالا رفتیم و حدود ساعت ۹ونیم به پای آبشار یخی سنگان رسیدیم. کمی اذوقه خوردیم و از زیر دیواره صخره ای سمت راست ابشار به مسیری که حدودا پاکوبش معلوم بود ادامه دادیم اینجا برف شروع به باریدن گرفت و از آنجایی که تردد در این قسمت کم بود مسیر زیر ۲۰ سانت برف مدفون شده بود. اما به کمک یکی از کوهنوردانی که سعی داشت به پهنه حصار صعود کند مسیر را پیدا کرده و دنبال کردیم تا اینکه در محلی که صخره ها شیب کمتری پیدا کردند با کمک یک عدد سیم بکسل که از قبل کار گذاشته شده بود به بالای صخره ها رفتیم. به دلیل یخ‌زدگی امکان لیز خوردن بدون کرامپون وجود داشت اما نیازی نشد و بدون آن مسیر را پشت سر گذاشتیم و به سر دره بالای ابشار رسیدیم. متاسفانه مسیر زیر ۲ متر برف مدفون بود و پاکوبی نبود. به واسطه اینکه هیچ گروهی امسال آنجا نیامده بود. بالاخره با کمی زحمت خودمان را داخل دره رساندیم در محل هایی برف شکست و توی آب افتادیم و کمی کفش هایمان خیس شد. با کمک تکنیک تنوره زدن توانستیم قسمت های تنگ را رد کنیم و حدود ساعت ۱۰ونیم به کارگاه بالای ابشار رسیدیم. یک میله فلزی کمی لق وجود داشت که با کمک آن و تکنیک سلف بلی خودمان را به کارگاه اصلی که آن هم با سیم بکسل دو نقطه اش به هم دوخته شده بود رساندیم. متاسفانه بولت های فراوانی زده بودند و سنگ ها را تخریب کرده بودند. در واقع از دو محل امکان فرود وجود داشت ما از دو نقطه بهتر استفاده کردیم و با کمک یک سایش گیر طناب نفرات فرود رفتند. من به عنوان نفر اخر باید تونل را برمیداشتم یا نهایتا با یه گره خود حمایت به طناب کشش وصل می کردم یا به صورت باز استفاده می کردم اما این کار را نکردم و وقتی پایین آمدم طناب گیر کرد و با تلاش فراوان طناب ازاد شد اما تونل طناب آن بالا گیر افتاد و مقداری روی پوسته طناب خط و خش افتاد. که به خاطر حلقه فلزی که دارای دو سر تیز می باشد رخ داد. فرود ابشار در قسمت اول روی دیواره است و سنگ های تیز و کمی ریزشی دارد ولی قسمت عمده فرود معلق و بسیار زیباست. از سمت راست ابشار یخی فرود می رویم و پایین می رسیم. تقریبا به صورت لب به لب ۵۰ متر فرود آمدیم. در فصل گرم که یخ های زیر ابشار آب میشوند به طناب بلند تری نیاز پیدا می کنید حداقل ۵۵ یا ۶۰ متری. همین مقدار طناب هم برای کشش و ازادسازی نیاز خواهد شد. مقداری پای ابشار استراحت کردیم و نسکافه زدیم. حدود ساعت ۱۲ حرکت کردیم و ساعت ۲ به ماشین ها رسیدیم.
نفرات این برنامه:
حمیدرضا نوحی سرپرست
علیرضا سیار: کمک سرپرست و نفر اول فرود🥶
وحید دزفولی کمک سرپرست و تهیه ترک🥸
با حضور افتخاری خلبان شاهین رحمانی 🪂

تصاویر ۹

نظرها ۱