اسفندچال- از مسیر آویزر

گزارش صعود قله اسفندچال
این برنامه در تاریخ 22 آذرماه 1403 به همراه همنوردان قدیمی آقایان سیامک هاشمی و رامین علی محمدی به همراه دوستان عزیزم از گروه فراز نوردان ایران زمین، آقایان وحید حسام پور، اکبر فرجی، سعید شفیعی، همایون، فرید و خانم ها لیلا فرامرزی و مریم انجام شد.
روستای آویزر از طریق جاده قدیم تهران چالوس و فاز اول اتوبان تهران شمال قابل دسترسی است. در ابتدای روستا ماشین ها رو پارک کردیم و بعد از عوض کردن کفش ها و تنظیم کوله پشتی ها ساعت 6.58 استارت برنامه زده شد. با توجه به تجربه ای که از صعود ناموفق 2 سال پیش داشتم راحت تر از نوبت پیش و از طریق پاکوب هایی که تا امام زاده وجود دارد مسیر را طی کنیم. ضمن آنکه مسیر کنار آبشار هم بر خلاف نوبت قبلی که در این منطقه بودیم یخ زدگی نداشت و بنابراین توانستیم در زمان بندی بهتری به ساختمان امام زاده برسیم (ساعت 8.20)، با توجه به شیب تند یال که پاکوب مشخصی هم ندارد تصمیم گرفتیم کمی دیرتر و پس از رد کردن شیب تند صبحانه را بخوریم، از اینرو با ادامه مسیر و رسیدن به زیر یال اصلی ساعت 8.50 تایم صبحانه را اعلام کردیم. 9.20 مجدد حرکت آغاز شد و با توجه به آنکه شیب مسیر اندکی کمتر شده بود راحت تر گام بر می داشتیم. با ادامه مسیر و کمی بالاتر از نقطه 0011 ثبت شده، حوالی ساعت 11.15 به مسیری دست به سنگ رسیدیم. من و سیامک بدون حمایت از مسیر صعود کردیم. رامین تا میانه مسیر آمد ولی نیاز به حمایت داشت لذا با طنابچه انفرادی 15 متری با حمایت آتشنشان او را حمایت کرده و از مسیر خارج کردیم. همایون و فرید با توجه به آسیب دیدگی مچ و احتمال آنکه برگشت نیز از همان مسیر باشد خواستند به پایین برگردند و وحید نیز با توجه به شناخت بیشتری که از اعضا گروهش داشت گفت تلاش خواهند کرد که از مسیر دیگری دور بزنند و قله را صعود کنند و اگر نشد بسمت ماشین برگردند. لذا از بالای سنگ ها از دوستان خداحافظی کردیم و به مسیر ادامه دادیم. ساعت 12.15 مجدد از مسیر سنگی- گرده ای خارج شدیم و کمی استراحت کردیم تا قوای از دست رفته را جبران کنیم. 12.25 دوباره حرکت کردیم و با ادامه مسیر یال صعود (در بادی با سرعت متوسط 45 کیلومتر و هوای سرد) بالاخره ساعت 13.20 به قله اسفندچال رسیدیم. با پناه گرفتن و استقرار زیر چادر ناجی شرایط بهتری داشتیم و از شدت باد بسیار سردی که روی قله می وزید کاسته شد. دوستان و همنوردان گروه فراز نوردان نیز پس از یک تراورس و بالا آمدن از دامنه ای با شیب بسیار تند ساعت 14 به قله ای فرعی روی یال دیگری رسیدند (نقطه Minor) . ما نیز پس از کمی استراحت و نوشیدن هات چاکلت و دیگر ریز مغزی ها با طی حدود 250 متر مسیر یال، به سمت جنوب خاور رفتیم و به آنها پیوستیم تا از مسیر دست به سنگی که از آن گذشته بودیم پرهیز کنیم، ضمنا با توجه به تعداد زیاد نفرات به تاریکی شب می خوردیم و بهتر بود همه گروه با هم باشند. پس از گرفتن عکس های یادگاری دسته جمعی روی قله مسیر دامنه پر شیب را در پیش گرفتیم، در نقطه ای با انتخاب مسیری مناسب از زیر توده سنگی گذشتیم و ساعت 14.44 پس از گذر از کنار سنگی بزرگ به مسیر چالشی رسیدیم. جایی که تنگه در مسیر آب یخ بلورین داشت لذا من و سیامک یخ شکن های ژله ای را به پا کردیم و با احتیاط از آن گذشتیم. نفرات بعدی لیکن بواسطه همراه نداشتن یا تنبلی بدون یخ شکن از این قسمت مسیر عبور کردند. با توجه به لزوم رسیدن به مسیر ترک ثبت شده توسط جی پی اس قبل از تاریکی من وو سیامک سریعتر می رفتیم تا مسیر مطمئن و قابل عبوری را بیابیم و در هر مرحله صبر می کردیم تا نفرات پشت سر به ما برسند و مسیر را برای اطلاع نفرات پشت سر به آنها تحویل می دادیم. ساعت 13.51 به بالای دهلیز مخوفی رسیدیم، کوله پشتی را زمین گذاشتم و مسیر دست به سنگی را بالا رفتم تا از بالا ادامه مسیر را ببینم. اگر موفق به عبور از این بخش نمی شدیم باید دامنه ای واریزه ای و بسیار پر شیب دهلیز را صعود می کردیم تا به روی یال اصلی برسیم، این موضوع با توجه به خستگی همنوردان و نزدیک شدن به ساعات پایانی نور روز بسیار سخت بود، لذا از بالا مسیر دهلیز و مسیر جایگزین را بررسی کردم و دیدم که با احتیاط و 2 تکه مسیر دست به سنگ قابل عبور هست. با رسیدن رامین مسیر را تحویل دادیم و به اتفاق سیامک پایین رفتیم، خوشبختانه بخت یارمان بود و با احتیاط از آن دهلیز خارج شدیم اما چالش های مسیر همچنان ادامه داشت و برای رسیدن به یال اصلی صعود و مسیر ترک ثبت شده چندین دره کوچک و توده سنگی را دور زدیم و از کنارشان گذشتیم تا بالاخره به محل مورد نظرمان رسیدیم. با جاگذاری باطری در هدلامپ ها آماده استقبال از تاریکی کوهستان شدیم و منتظر شدیم تا کل گروه به هم ملحق شد. ساعت 17015 از روی یال و مسیری که صبح صعود کرده بودیم بسمت امام زاده حرکت کردیم و ساعت 18.30 به ساختمان امام زاده رسیدیم. با هماهنگی وحید عزیز برای استراحت و صرف نهار و شام وارد امام زاده شدیم و ساعت 19 مجدد حرکتمان بسمت روستا را شروع کردیم. خوشبختانه هوا از موقعی که تاریک شده بود باد تندی نداشت و بدون اذیت در نور هدلایت ها بسمت تنگه و روستای آویزر حرکت کردیم. نهایتا ساعت 20.36 به محل پارک خودروهایمان رسیدیم و برنامه ای دیگر با دل خوش و تندرستی به پایان رسید.
لازم به ذکر است که در تمام مدتی که در مسیر چالشی فرود پیش می رفتیم، دوستان عزیزم وحید، اکبر و سعید حمایت همه جانبه ای داشتند و سیامک و رامین نیز با صبر بسیار در پایان ایمن این برنامه تلاشی ستودنی داشتند.
نکات مهم:
در بخش هایی از مسیر یال اصلی و روی قله آنتن دهی همراه اول وجود داشت.
چناچه قصد صعود قله اسفندچال یا هفت خوانی را دارید آخرین منبع آب قابل شرب همان شیر آب نزدیک امام زاده است.
در تابستان حتما طنابچه انفرادی ، هدلامپ و طنابچه انفرادی و در زمستان حتما بغیر از ابزار عنوان شده یخ شکن/ کرامپون و کلنگ نیز همراه داشته باشید.
مسیر برگشت پیمایش شده خطرناک است و به هیچوجه برای افرادی که فاقد آمادگی بدنی هستند و آشنایی با فنون دست به سنگ و کار با طناب را نمی دانند مناسب نیست

نیم‌رخ ارتفاع

گزارش برنامه

نظرها ۰